غزلهای دلنشین  شعر فارسی ، قدیم و معاصر

فنون غارت ، رسوم یغما

زهی مثالی که چون جمالت ، نبسته نقشی زمانه زیبا

بخنده شیرین ، ببذله شکّر، بغمزه لیلی ،  بعشوه سلمی

قدم برون نه چووقت آن شد ، که درگلستان زفیض باران

روان شودجوزاشک وامق ، وزآن دمد گل ، چوروی عذرا

سرود عیش و شراب باقی ، صفای باغ و جمال ساقی

از این  فزونتر مدار امید ، وز این نکوتر مکن  تمنّا

چه سود زاهد ملامت من ، وزاین نصیحت توراچه حاصل؟

اگر به فکرمنی دعا کن ، که ناشکیبی شود شکیبا

قرین دردم ، رفیق محنت ، زراحت ورنج من چه پرسی

که پهلوی من نمی شناسد ، زخاک بستر، زخاره خارا

فلک که دارد چنین خرابم ، ربوده ازدل توان و تابم

چوترک مستی بتان ندانند ، فنون غارت ، رسوم یغما

توماه فارغ زمهرخوبان ، چه باک داری زمحنت من

مقیم ساحل چرا نخندد ، به اضطراب غریق دریا

گرفته نازت به عجزما خو ، وگرنه با ما تو راچه نسبت

یکی فقیر و یکی توانگر، یکی ضعیف و یکی توانا

بقدچوسروی،به رخ چوماهی،به مصرخوبی کنون توشاهی

کرشمه ای کن چو تازه خواهی ، روان یوسف ، دل زلیخا

یکی به کامش همیشه دوران ، یکی نصیبش زبخت حرمان

تو را گمان این که قاصرآید ، ز فکر نادان خیال  دانا

صلای عیش وصفای محفل ، ستاده ساقی نشسته خوشدل

به خنده آن مه چنانکه ساغر ، به گریه عاشق چنانکه مینا

مولانا عاشق اصفهانی